Stefano Lavarini należy do grona najbardziej rozpoznawalnych włoskich trenerów współczesnej siatkówki kobiet. Jego nazwisko przez lata kojarzyło się przede wszystkim z sukcesami klubowymi we Włoszech i Brazylii, ale od 2022 roku dla polskich kibiców ma jeszcze jedno, szczególne znaczenie. To właśnie wtedy włoski szkoleniowiec został selekcjonerem reprezentacji Polski kobiet i rozpoczął jeden z najważniejszych etapów swojej międzynarodowej kariery.
Lavarini nie jest jednak trenerem, który swoją pozycję zbudował dzięki jednemu spektakularnemu sezonowi. Jego droga rozpoczęła się bardzo wcześnie, jeszcze w rodzinnym Omegna, a kolejne lata przynosiły mu doświadczenie zdobywane zarówno w pracy z młodzieżą, jak i w seniorskiej siatkówce najwyższego poziomu. Pracował we Włoszech, Brazylii i Turcji, prowadził zespoły klubowe oraz reprezentacje, a jego warsztat rozwijał się równolegle z kolejnymi sukcesami.
Dziś jego kariera jest wyjątkowo interesująca również dlatego, że łączy dwa wymagające światy. Stefano Lavarini jest selekcjonerem reprezentacji Polski kobiet, a jednocześnie prowadzi włoski klub Numia Vero Volley Milano. W czerwcu 2026 roku klub oficjalnie potwierdził, że Włoch pozostanie jego trenerem również w sezonie 2026/2027, co oznacza trzeci kolejny sezon na ławce mediolańskiej drużyny.
Kim właściwie jest człowiek, który z małego miasta nad jeziorem Orta trafił na ławki trenerskie największych europejskich hal? Ile ma lat, jaki jest jego wzrost, co wiadomo o jego rodzinie, żonie i dzieciach oraz jak wyglądała droga, która doprowadziła go do reprezentacji Polski? Poniżej przedstawiamy możliwie kompletną biografię Stefano Lavariniego, opartą na informacjach dostępnych publicznie i zweryfikowanych w aktualnych materiałach z 2026 roku.
Spis treści:
Kim jest Stefano Lavarini?
Stefano Lavarini to włoski trener siatkarski urodzony 17 stycznia 1979 roku w Omegnie w Piemoncie. W 2026 roku ma 47 lat. Choć z czasem stał się szkoleniowcem kojarzonym z wielkimi klubami i reprezentacjami, jego kariera zaczęła się niezwykle wcześnie. Pierwsze doświadczenia trenerskie zdobywał już jako nastolatek, a według oficjalnych materiałów włoskiej ligi jego debiut na ławce miał miejsce w 1995 roku w Omegna Pallavolo.
To właśnie ten bardzo wczesny początek jest jednym z najważniejszych elementów jego biografii. Lavarini nie przeszedł typowej drogi zawodnika, który po zakończeniu kariery sportowej dopiero zaczyna uczyć się zawodu trenera. Od młodości funkcjonował w środowisku szkoleniowym, obserwował pracę bardziej doświadczonych trenerów i stopniowo przechodził przez kolejne szczeble siatkarskiej hierarchii.
W pierwszych latach pracował między innymi w Omegna Pallavolo oraz Agil Volley Trecate. Później pojawiły się kolejne doświadczenia w Chieri, reprezentacyjnych strukturach włoskiej federacji, Club Italia i Bergamo. Szczególnie ważny okazał się okres związany z Foppapedretti Bergamo, gdzie Lavarini najpierw pracował jako asystent, a później objął funkcję pierwszego trenera.
Właśnie w Bergamo zaczął być postrzegany jako szkoleniowiec zdolny nie tylko do pracy z młodymi zawodniczkami, lecz także do prowadzenia zespołu walczącego o najwyższe trofea. Z Foppapedretti zdobył między innymi Puchar Włoch w sezonie 2015/2016.
Kolejnym przełomem był wyjazd do Brazylii. W latach 2017–2019 prowadził Minas Tênis Clube, gdzie szybko udowodnił, że jego metody nie są uzależnione od włoskiego systemu szkolenia. W Brazylii zdobywał trofea krajowe i kontynentalne, a także dotarł do finału Klubowych Mistrzostw Świata.
Po powrocie do Europy pracował między innymi w Busto Arsizio, Novarze i Fenerbahçe. W Novarze zdobył jeden z najbardziej prestiżowych tytułów w swojej karierze – Ligę Mistrzyń CEV w sezonie 2022/2023.
Jeszcze większą rozpoznawalność w Polsce przyniosło mu objęcie reprezentacji narodowej. W styczniu 2022 roku PZPS oficjalnie ogłosił go selekcjonerem polskich siatkarek.
Od tego momentu jego kariera stała się częścią historii polskiej reprezentacji. Pod jego wodzą Polki regularnie należały do ścisłej światowej czołówki, zdobywały medale Ligi Narodów, awansowały na igrzyska olimpijskie w Paryżu i w 2024 roku dotarły tam do ćwierćfinału.
Najważniejsze fakty w skrócie:
- Imię i nazwisko: Stefano Lavarini
- Data urodzenia: 17 stycznia 1979 roku
- Miejsce urodzenia: Omegna, Włochy
- Wiek w 2026 roku: 47 lat
- Zawód: trener siatkówki
- Narodowość: włoska
- Specjalizacja: siatkówka kobiet
- Reprezentacja: Polska kobiet
- Klub w sezonie 2026/2027: Numia Vero Volley Milano
- Największe sukcesy: m.in. Liga Mistrzyń CEV, mistrzostwa krajowe, Puchar Włoch i sukcesy reprezentacyjne
Czy można więc nazwać go jednym z najważniejszych trenerów żeńskiej siatkówki swojego pokolenia? Patrząc na liczbę krajów, klubów i reprezentacji, w których pracował, a przede wszystkim na poziom rozgrywek, w których regularnie uczestniczy, takie określenie jest zdecydowanie uzasadnione.
Stefano Lavarini – wiek, wzrost, waga
Stefano Lavarini urodził się 17 stycznia 1979 roku w Omegnie, miejscowości położonej w Piemoncie, w północnych Włoszech. Oznacza to, że 15 sierpnia 2026 roku ma 47 lat.
Data urodzenia nie budzi większych wątpliwości, ponieważ pojawia się zarówno w biograficznych bazach danych, jak i materiałach włoskiej ligi siatkarskiej.
Znacznie trudniej odpowiedzieć na pytanie o jego wzrost. W przeciwieństwie do zawodniczek i zawodników występujących na parkiecie wzrost trenerów nie jest zazwyczaj elementem oficjalnych kart zawodniczych czy ligowych statystyk. W przypadku Lavariniego nie ma wiarygodnego, oficjalnego źródła, które jednoznacznie podawałoby jego wzrost w centymetrach.
Dlatego podawanie konkretnej liczby jako pewnika byłoby nierzetelne.
Podobnie wygląda sytuacja z wagą. Masa ciała Stefano Lavariniego nie jest publicznie potwierdzoną informacją, a zmiany sylwetki widoczne na zdjęciach z różnych okresów kariery nie stanowią podstawy do podawania konkretnej wartości.
Warto o tym pamiętać, ponieważ w internecie można znaleźć wiele profili celebrytów i sportowców zawierających przypadkowe dane dotyczące wzrostu czy wagi. W przypadku trenera siatkarskiego często są one zwyczajnie kopiowane z jednego niesprawdzonego źródła do kolejnego.
Dane dotyczące wieku są natomiast jednoznaczne:
- 1979 – rok urodzenia,
- 17 stycznia – data urodzenia,
- Omegna – miejsce urodzenia,
- 47 lat – wiek Lavariniego w sierpniu 2026 roku.
Jest to o tyle interesujące, że kiedy Lavarini rozpoczynał pracę trenerską w 1995 roku, miał zaledwie 16 lat. Jego obecny wiek oznacza więc, że za linią boczną spędził już ponad trzy dekady.
Stefano Lavarini – życiorys i życie prywatne
Historia Stefano Lavariniego zaczyna się w Omegnie. To niewielkie miasto w Piemoncie, położone nad jeziorem Orta, stało się miejscem jego narodzin i pierwszych kontaktów z siatkówką.
Co ciekawe, Lavarini bardzo szybko zrozumiał, że chce być związany z tym sportem niekoniecznie jako zawodnik, lecz przede wszystkim jako trener. W 1995 roku, mając zaledwie 16 lat, rozpoczął pracę w Omegna Pallavolo. W pierwszym okresie współpracował z Luciano Pedullą. Właśnie wtedy zdobywał pierwsze doświadczenia w szkoleniu młodzieży.
To był początek drogi, która z perspektywy czasu wygląda niemal niezwykle.
Omegna i pierwsze doświadczenia
Lata spędzone w rodzinnym mieście pozwoliły mu zbudować podstawy warsztatu. Następnie przeniósł się do Trecate, gdzie pracował z zespołami na kolejnych poziomach rozgrywkowych. Nie ograniczał się wyłącznie do prowadzenia jednej drużyny. Stopniowo poznawał różne aspekty funkcjonowania klubu.
Ważnym etapem stała się również praca z młodzieżą w Chieri. Lavarini odnosił tam sukcesy w kategoriach juniorskich, zdobywając między innymi mistrzostwa Włoch U15 i U16.
Reprezentacja Włoch i Club Italia
Kolejnym krokiem była praca w strukturach włoskiej federacji. Lavarini pełnił różne funkcje szkoleniowe, pracując między innymi z młodzieżowymi reprezentacjami.
To właśnie doświadczenie miało ogromne znaczenie dla jego późniejszej filozofii. W jego karierze wielokrotnie pojawiała się zdolność do łączenia natychmiastowego wyniku z rozwojem zawodniczek.
Bergamo
W 2010 roku rozpoczął ważny etap związany z Bergamo. Najpierw był członkiem sztabu, później objął funkcję pierwszego trenera. W 2011 roku jako członek sztabu uczestniczył w zdobyciu mistrzostwa Włoch, a później sam poprowadził zespół do kolejnych sukcesów.
Brazylia
W 2017 roku Lavarini zdecydował się na bardzo ważny ruch – wyjazd do Brazylii.
Minas Tênis Clube okazał się miejscem, w którym potwierdził swoją międzynarodową klasę. Zdobywał tam między innymi mistrzostwo Brazylii, Puchar Brazylii oraz klubowe trofea południowoamerykańskie.
Powrót do Europy
Po brazylijskiej przygodzie prowadził Busto Arsizio, a następnie Novarę. Właśnie w Novarze odniósł jeden z największych sukcesów swojej kariery klubowej – triumfował w Lidze Mistrzyń.
Później pojawiło się Fenerbahçe w Turcji, a następnie reprezentacja Polski.
Polska
W 2022 roku Lavarini został selekcjonerem reprezentacji Polski kobiet. Był to moment, który na stałe zmienił sposób postrzegania jego nazwiska nad Wisłą.
Polki pod jego wodzą stały się regularnymi medalistkami Ligi Narodów. Drużyna awansowała także na igrzyska olimpijskie w Paryżu, kończąc turniej na ćwierćfinale.
Warto podkreślić, że praca selekcjonera reprezentacji różni się od prowadzenia klubu. Trener ma znacznie mniej czasu na przygotowanie zespołu, a zawodniczki przyjeżdżają z różnych klubów, systemów i doświadczeń.
Lavarini musi więc w krótkim czasie stworzyć spójny mechanizm.
Życie poza boiskiem
Prywatnie szkoleniowiec jest człowiekiem znacznie bardziej powściągliwym niż mogłoby sugerować jego rozpoznawalne nazwisko. W wywiadach mówił o silnej więzi z rodziną i o tym, że ogromna liczba obowiązków zawodowych ogranicza czas, który może poświęcić bliskim. W rozmowie z „Przeglądem Sportowym” wspominał między innymi o swojej mamie i rodzinnych korzeniach w Omegnie.
To ważny szczegół. Lavarini wielokrotnie przedstawiał siebie jako człowieka bardzo mocno zaangażowanego w pracę. Jego kariera jest wręcz przykładem stylu życia, w którym sport zajmuje ogromną część codzienności.
Czy jednak można powiedzieć, że trener jest całkowicie pochłonięty pracą? Nie. Publiczne wypowiedzi pokazują raczej człowieka, który zdaje sobie sprawę z ceny, jaką płaci za zawodową intensywność.
Stefano Lavarini – wykształcenie
Informacje dotyczące formalnego wykształcenia Stefano Lavariniego są znacznie mniej szczegółowe niż dane dotyczące jego kariery trenerskiej.
Nie ma wiarygodnych, aktualnych materiałów, które pozwalałyby bez zastrzeżeń przedstawić pełną listę szkół, kierunków studiów i uzyskanych przez niego dyplomów. Dlatego nie należy dopisywać mu konkretnych uczelni czy tytułów akademickich bez potwierdzenia.
Znacznie lepiej udokumentowana jest jego edukacja praktyczna, czyli droga szkoleniowa rozpoczęta już w wieku nastoletnim.
W 1995 roku, kiedy większość osób w jego wieku dopiero zaczynała zastanawiać się nad przyszłością, Lavarini zdobywał pierwsze doświadczenia na ławce trenerskiej. Następne lata można potraktować jako nieustanny proces edukacyjny.
Uczył się między innymi:
- pracy z młodzieżą,
- przygotowania taktycznego,
- analizy przeciwnika,
- zarządzania sztabem,
- budowania zespołu,
- pracy z zawodniczkami na najwyższym poziomie,
- funkcjonowania w różnych kulturach siatkarskich,
- przygotowania drużyny do krótkich turniejów reprezentacyjnych.
Szczególne znaczenie miała jego praca w strukturach włoskiej federacji. Lavarini poznawał tam mechanizmy szkolenia reprezentacyjnego i pracował z zawodniczkami na różnych etapach rozwoju.
Można więc powiedzieć, że jego „uniwersytetem” była przede wszystkim praktyka.
Co więcej, jego kariera pokazuje, że rozwój trenera w sporcie zawodowym nigdy się nie kończy. Praca w Brazylii wymagała poznania zupełnie innego stylu gry. Turcja oznaczała kolejne doświadczenie kulturowe i sportowe. Polska reprezentacja z kolei postawiła przed nim zupełnie nowe zadania.
Najważniejszym elementem wykształcenia Lavariniego jest więc doświadczenie zdobywane przez ponad 30 lat pracy szkoleniowej.
Stefano Lavarini – pochodzenie, skąd pochodzi?
Stefano Lavarini pochodzi z Omegny w Piemoncie, miasta położonego w północnych Włoszech nad jeziorem Orta. To właśnie tam 17 stycznia 1979 roku przyszedł na świat.
Omegna nie jest sportowym odpowiednikiem Mediolanu czy Rzymu. Tym bardziej interesująca jest droga, którą przeszedł jej najbardziej znany trener siatkarski.
Lavarini wielokrotnie podkreślał znaczenie rodzinnego miasta. W rozmowie z polskimi mediami opowiadał o przywiązaniu do Omegny, rodzinie i początkach swojej przygody ze sportem.
To właśnie lokalne środowisko sportowe dało mu pierwszą możliwość wejścia w świat profesjonalnej siatkówki.
Omegna jako początek kariery
Pierwszy klub Lavariniego nie był przypadkowym epizodem. Omegna Pallavolo stała się miejscem, w którym bardzo młody Stefano zaczął obserwować pracę trenerów.
Z perspektywy czasu można dostrzec pewien charakterystyczny element jego kariery: Lavarini niemal zawsze rozwijał się poprzez kolejne środowiska szkoleniowe, a nie poprzez gwałtowne przeskoki.
Najpierw młodzież. Później niższe ligi. Następnie sztaby seniorskie. Wreszcie samodzielne prowadzenie zespołów i reprezentacji.
To model kariery bardzo typowy dla trenerów, którzy budują warsztat długofalowo.
Jego włoskie korzenie są zresztą widoczne także w sposobie prowadzenia drużyny. Lavarini jest kojarzony z dużą wagą przykładaną do organizacji gry, przygotowania taktycznego i analizy przeciwnika.
Jednocześnie praca poza Włochami sprawiła, że jego warsztat stał się bardziej międzynarodowy.
Brazylia nauczyła go funkcjonowania w niezwykle wymagającym środowisku siatkarskim. Turcja pozwoliła mu poznać jeden z najbogatszych rynków żeńskiej siatkówki. Polska z kolei dała mu możliwość prowadzenia reprezentacji z ogromnymi oczekiwaniami kibiców.
Można więc powiedzieć, że Lavarini pochodzi z Omegny, ale jego trenerska tożsamość powstała na wielu boiskach świata.
Stefano Lavarini – gdzie mieszka?
Dokładne miejsce prywatnego zamieszkania Stefano Lavariniego nie jest publicznie potwierdzone i nie powinno być przedstawiane jako fakt.
Jako trener pracujący jednocześnie przy reprezentacji Polski i włoskim klubie Numia Vero Volley Milano jego życie zawodowe jest jednak naturalnie związane przede wszystkim z Mediolanem oraz obiektami reprezentacji Polski.
Od sezonu 2024/2025 Lavarini prowadzi Vero Volley Milano, a w czerwcu 2026 roku klub potwierdził jego pozostanie na stanowisku na trzeci sezon.
Oznacza to wyjątkowo intensywny tryb życia.
Sezon klubowy we Włoszech wymaga regularnego przemieszczania się między treningami, meczami Serie A1, rozgrywkami pucharowymi i europejską Ligą Mistrzyń. Z kolei kalendarz reprezentacyjny obejmuje zgrupowania, turnieje i mecze międzynarodowe.
W 2026 roku zakres obowiązków jest jeszcze bardziej widoczny. Polski Związek Piłki Siatkowej informował wiosną, że pierwsze zgrupowanie reprezentacji rozpocznie się 4 maja w Wałczu, następnie drużyna uda się do Włoch na turniej towarzyski, a później rozpocznie rywalizację w Lidze Narodów.
Nie ma natomiast rzetelnych podstaw, aby wskazywać konkretny adres, dom czy prywatną nieruchomość Lavariniego.
W przypadku osób publicznych warto rozróżnić miejsce wykonywania pracy od prywatnego miejsca zamieszkania. Pierwsze jest częścią kariery. Drugie należy do sfery prywatnej, jeżeli sam zainteresowany nie zdecydował się na jego publiczne ujawnienie.
Stefano Lavarini – rodzina, rodzeństwo
Rodzina zajmuje ważne miejsce w wypowiedziach Stefano Lavariniego, ale szczegółowe informacje dotyczące jego najbliższych krewnych nie są szeroko publikowane.
W wywiadach trener podkreślał swoje przywiązanie do rodziny oraz Omegny. Wspominał także, że przy tak intensywnej karierze nie zawsze ma wystarczająco dużo czasu na życie rodzinne. Podczas rozmowy dotyczącej reprezentacji Polski mówił między innymi o obecności swojej mamy podczas ważnego meczu.
Jest to jeden z tych elementów jego biografii, które pokazują człowieka stojącego za trenerem.
Na boisku Lavarini może być skoncentrowany, wymagający i bardzo analityczny. Poza nim wielokrotnie mówił jednak o emocjonalnym znaczeniu rodziny.
Jego historia pokazuje również, jak ogromną cenę czasową może mieć kariera sportowa.
Od 1995 roku, kiedy rozpoczął pracę trenerską, przeszedł drogę obejmującą:
- włoskie kluby,
- młodzieżowe reprezentacje,
- seniorską reprezentację Włoch w różnych rolach sztabowych,
- Club Italia,
- Bergamo,
- Brazylię,
- Busto Arsizio,
- Novarę,
- Turcję,
- reprezentację Polski,
- Vero Volley Milano.
Taki przebieg kariery oznacza setki podróży, treningów, odpraw i meczów.
Nie ma jednak wystarczających publicznych danych, by tworzyć szczegółowe historie dotyczące jego rodziców, ewentualnego rodzeństwa czy relacji rodzinnych, których sam Lavarini nie opisywał szerzej.
W tym przypadku brak informacji jest lepszy niż zmyślanie.
Warto podkreślić to szczególnie w biografiach osób publicznych. Popularność nie oznacza automatycznie, że każdy element życia rodzinnego staje się informacją publiczną.
Stefano Lavarini – żona, dzieci
Jednym z najczęściej wyszukiwanych zagadnień związanych ze Stefano Lavarinim jest jego życie uczuciowe. W polskim internecie można znaleźć pytania o żonę Lavariniego, partnerkę oraz dzieci.
Problem polega na tym, że wiarygodne i aktualne źródła nie publikują kompletnego profilu jego życia rodzinnego.
Dlatego nie należy przedstawiać jako faktów informacji o imieniu żony, dacie ślubu, liczbie dzieci czy ich datach urodzenia, jeżeli nie zostały one jednoznacznie potwierdzone przez samego Lavariniego lub wiarygodne źródło.
To szczególnie istotne w przypadku osoby, która mimo ogromnej rozpoznawalności pozostaje stosunkowo powściągliwa w kwestiach prywatnych.
W wywiadach Lavarini mówił natomiast o silnej więzi z rodziną. Wspominał również o tym, że przy ogromnej liczbie obowiązków zawodowych nie zawsze ma wystarczająco dużo czasu dla bliskich.
Ten fragment biografii jest ciekawy także z innego powodu.
Kariera Lavariniego jest niemal modelowym przykładem zawodu, w którym granica pomiędzy pracą a życiem prywatnym może być bardzo cienka.
Wyobraźmy sobie kalendarz selekcjonera reprezentacji. Zgrupowanie, trening poranny, analiza wideo, trening popołudniowy, odprawa, mecz, podróż, konferencja prasowa. A następnie kolejny kraj, kolejny turniej i kolejny przeciwnik.
Do tego dochodzi praca klubowa.
W 2026 roku Lavarini nadal łączy funkcję selekcjonera reprezentacji Polski z prowadzeniem Vero Volley Milano. PZPS w oficjalnych materiałach dotyczących sezonu 2026 opisywał szczegółowo plan pracy kadry, a Vero Volley w czerwcu potwierdził jego pozostanie w klubie na trzeci sezon.
Taki tryb życia wymaga od rodziny dużej elastyczności.
Czy właśnie dlatego Lavarini tak często podkreśla znaczenie bliskich? Być może. Jedno jest jednak pewne: nie ma podstaw, by tworzyć szczegółową historię jego małżeństwa czy dzieci tam, gdzie publiczne źródła jej nie potwierdzają.
W przypadku jego życia prywatnego najbardziej uczciwy wniosek brzmi więc następująco:
- Lavarini publicznie mówi o znaczeniu rodziny,
- jego mama pojawiała się na ważnych wydarzeniach związanych z reprezentacją,
- sam trener podkreśla silne więzi rodzinne,
- jego życie zawodowe jest niezwykle intensywne,
- szczegółowe dane dotyczące żony i dzieci nie są wystarczająco udokumentowane publicznie.
Nie należy zatem przypisywać mu konkretnych danych rodzinnych tylko dlatego, że pojawiają się na niezweryfikowanych stronach internetowych.
Sprawdź również więcej biografii i ciekawostek z życia gwiazd na → Celebryci
Stefano Lavarini – Instagram
Media społecznościowe są dziś jednym z podstawowych narzędzi budowania rozpoznawalności sportowców i trenerów. Stefano Lavarini również funkcjonuje w przestrzeni social media, a jego nazwisko pojawia się na oficjalnych profilach związanych z reprezentacją Polski, klubami oraz środowiskiem siatkarskim.
Jego obecność w mediach społecznościowych różni się jednak od typowego profilu celebryty.
Lavarini nie buduje swojej popularności przede wszystkim poprzez publikowanie prywatnych zdjęć, luksusowego stylu życia czy materiałów lifestyle’owych. Znacznie ważniejszy jest kontekst sportowy.
W centrum uwagi znajdują się:
- mecze,
- treningi,
- reprezentacja Polski,
- zawodniczki,
- sztab szkoleniowy,
- przygotowania do turniejów,
- zwycięstwa,
- wydarzenia klubowe,
- kulisy pracy trenera.
Jego nazwisko jest szczególnie mocno obecne w komunikacji Vero Volley oraz reprezentacji Polski. Oficjalne profile obu środowisk regularnie publikują fotografie i materiały z jego udziałem.
Nie należy jednak podawać konkretnej liczby obserwujących jako stałej wartości. Liczba followersów zmienia się każdego dnia, dlatego każda liczba bez wskazania daty może bardzo szybko stać się nieaktualna.
Podobnie należy zachować ostrożność przy określaniu konkretnego profilu jako „oficjalnego”, jeżeli nie został on jednoznacznie potwierdzony przez samego Lavariniego.
Jednym z łatwiejszych do zweryfikowania elementów jest natomiast fakt, że oficjalne kanały polskiej siatkówki oznaczały konto Lavariniego przy okazji jego nominacji na selekcjonera.
To pokazuje, że jego obecność w social mediach jest przede wszystkim przedłużeniem kariery zawodowej.
Warto również zauważyć, że taki sposób komunikacji jest spójny z jego charakterem medialnym. Lavarini zdecydowanie częściej wypowiada się na temat siatkówki niż własnego życia prywatnego.
Dla kibica oznacza to jedno: jeśli ktoś szuka jego profilu przede wszystkim po to, by zobaczyć kulisy pracy selekcjonera, mecze i wydarzenia związane z reprezentacją, media społecznościowe są zdecydowanie bardziej wartościowe niż poszukiwanie prywatnych informacji o trenerze.
Stefano Lavarini – kariera od Omegny do światowej czołówki
Kariera Lavariniego jest tak długa, że można ją analizować niemal jak podręcznik rozwoju trenera.
1995–1999: Omegna
Pierwszy etap kariery związany był z rodzinnym miastem. To właśnie tam Lavarini rozpoczął pracę trenerską, mając zaledwie 16 lat.
1999–2003: Trecate
Kolejny krok oznaczał przejście do bardziej wymagającego środowiska. Lavarini pracował przy zespołach seniorskich i zdobywał doświadczenie w różnych rolach.
2003–2009: reprezentacja Włoch, Chieri i Club Italia
Ten okres był szczególnie ważny pod względem rozwoju warsztatu. Praca z młodzieżowymi reprezentacjami pozwoliła mu poznać system szkolenia od środka.
2010–2017: Bergamo
Bergamo stało się miejscem, w którym Lavarini zyskał pozycję trenera najwyższego poziomu. Zdobywał trofea i stopniowo budował markę w Serie A1.
2017–2019: Minas w Brazylii
Wyjazd do Brazylii był jednym z najważniejszych momentów jego kariery. Tam zdobył kolejne trofea, w tym mistrzostwo Brazylii i południowoamerykańskie trofea klubowe.
2019–2021: Busto Arsizio
Powrót do Włoch przyniósł dalszą pracę na najwyższym poziomie Serie A1.
2020–2022: Novara
W Novarze jego kariera weszła na jeszcze wyższy poziom. Klub należał do europejskiej elity, a Lavarini pracował z zawodniczkami światowego formatu.
2021–2023: Fenerbahçe
Turecki etap był kolejnym dowodem międzynarodowego charakteru jego kariery.
2022–obecnie: reprezentacja Polski
Objęcie polskiej kadry było jednym z najważniejszych wydarzeń w jego karierze.
2024–obecnie: Vero Volley Milano
Od sezonu 2024/2025 prowadzi mediolański zespół. W czerwcu 2026 roku klub potwierdził jego pozostanie na sezon 2026/2027.
Ta lista pokazuje, dlaczego Lavarini jest tak cenionym szkoleniowcem.
Nie zbudował pozycji w jednym miejscu.
Zbudował ją w kilku różnych systemach siatkarskich.
Stefano Lavarini i reprezentacja Polski – najważniejszy etap kariery?
Kiedy w styczniu 2022 roku Stefano Lavarini został ogłoszony selekcjonerem reprezentacji Polski kobiet, otrzymał zadanie odbudowania zespołu po okresie, w którym Polki nie potrafiły na stałe przebić się do absolutnej światowej czołówki.
Włoch wniósł do reprezentacji doświadczenie zdobyte w różnych krajach i klubach.
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów jego pracy jest sposób komunikowania się z zawodniczkami. W wywiadach podkreślał, że jest wobec nich szczery, nie ukrywa emocji i dzieli się z zespołem tym, w co sam wierzy.
To podejście miało znaczenie szczególnie w trudnych momentach.
Reprezentacja Polski pod jego wodzą zaczęła regularnie rywalizować o medale Ligi Narodów. Polki trzykrotnie z rzędu zdobywały brązowe medale VNL, co stało się jednym z najbardziej charakterystycznych osiągnięć tej generacji reprezentacji.
Jednocześnie drużyna nie zdołała jeszcze przełamać bariery ćwierćfinału w najważniejszych turniejach. W 2022 i 2025 roku Polki odpadały w ćwierćfinale mistrzostw świata, podobnie było podczas mistrzostw Europy 2023 i igrzysk olimpijskich w Paryżu w 2024 roku.
I właśnie tutaj pojawia się największe pytanie dotyczące kadencji Lavariniego.
Czy regularność jest wystarczająca, jeśli brakuje medalu na najważniejszej imprezie?
Z jednej strony jego reprezentacja stała się znacznie bardziej stabilna. Z drugiej – ćwierćfinał pozostaje barierą, której nie udało się przełamać.
To właśnie dlatego kolejne sezony reprezentacyjne będą tak istotne.
Stefano Lavarini – igrzyska olimpijskie w Paryżu
Jednym z największych sukcesów kadencji Lavariniego był awans reprezentacji Polski na igrzyska olimpijskie w Paryżu.
Polki musiały przejść wymagający turniej kwalifikacyjny, a presja była ogromna. Dla polskiej kobiecej siatkówki był to szczególny moment – reprezentacja wróciła na igrzyska po 16 latach przerwy.
Sam turniej olimpijski zakończył się dla Polek na ćwierćfinale.
Wynik ten trudno uznać za porażkę, biorąc pod uwagę sam fakt awansu i powrotu do olimpijskiej rywalizacji. Jednocześnie dla drużyny, która w kolejnych latach zdobywała medale VNL, ćwierćfinał pozostawił niedosyt.
Paryż pokazał jednocześnie, że polska reprezentacja jest w stanie rywalizować z najlepszymi.
To był jeden z kluczowych punktów rozwoju zespołu.
Stefano Lavarini w 2025 roku – sukces z Vero Volley Milano
Rok 2025 był dla Lavariniego niezwykle interesujący również z perspektywy klubowej.
Vero Volley Milano dotarło do Final Four Ligi Mistrzyń. W meczu o trzecie miejsce mediolański zespół pokonał VakifBank Stambuł 3:1, zdobywając brązowy medal europejskich rozgrywek.
To ważne osiągnięcie, ponieważ Liga Mistrzyń jest najbardziej prestiżowym klubowym turniejem europejskiej siatkówki.
Lavarini znalazł się więc w gronie trenerów, którzy wielokrotnie docierali do końcowej fazy tych rozgrywek.
Jednocześnie sezon 2024/2025 pokazał, jak trudna jest rywalizacja w Italii. Mediolan mierzył się z dominującym Conegliano, które przez lata ustanowiło wyjątkowo wysoki poziom sportowy.
Lavarini nie ukrywał, że jego zespół potrzebował czasu, aby dojść do optymalnej formy. Podkreślał także rozwój drużyny w trakcie sezonu.
To właśnie w tym kontekście warto analizować jego pracę.
Nie chodzi wyłącznie o końcowe miejsce.
Lavarini jest trenerem, którego zespoły bardzo często rozwijają się wraz z trwaniem sezonu.
Stefano Lavarini – przełomowa Supercoppa 2025
Jednym z najważniejszych momentów kariery Lavariniego w Mediolanie była Supercoppa Fineco 2025.
18 października 2025 roku Numia Vero Volley Milano pokonała Conegliano 3:2. Był to pierwszy krajowy trofeum w historii żeńskiej sekcji Vero Volley.
Znaczenie tego zwycięstwa wykraczało poza sam puchar.
Conegliano przez lata dominowało włoską siatkówkę. Według oficjalnej informacji Lega Volley Femminile seria krajowej dominacji tego klubu trwała od 2019 roku.
Dlatego zwycięstwo Mediolanu można było potraktować jako symboliczne przełamanie.
Mecz miał również niezwykły przebieg. Milano wygrało 3:2, a Paola Egonu zdobyła 30 punktów i została MVP spotkania.
To właśnie takie spotkania budują reputację trenera.
Lavarini musiał odpowiednio zarządzać zespołem w meczu, w którym każde rozstrzygnięcie mogło zmienić dynamikę spotkania.
Infografika tekstowa:
SUPERKOPPA 2025
Conegliano 2 : 3 Milano
I set 25–18
II set 22–25
III set 20–25
IV set 25–13
Tie-break 12–15
MVP: Paola Egonu – 30 punktów
To był pierwszy krajowy tytuł żeńskiej sekcji Vero Volley i jeden z najbardziej znaczących sukcesów Lavariniego w klubowej części jego kariery.
Stefano Lavarini w 2026 roku – co dalej z trenerem?
Rok 2026 przyniósł bardzo ważną wiadomość dla przyszłości Lavariniego.
29 czerwca 2026 roku Numia Vero Volley Milano oficjalnie potwierdziła, że szkoleniowiec pozostanie na stanowisku również w sezonie 2026/2027. Będzie to jego trzeci sezon z rzędu w klubie.
To istotne, ponieważ jeszcze wcześniej pojawiały się medialne spekulacje dotyczące możliwych zmian w jego karierze klubowej. Ostatecznie klub zdecydował się na kontynuowanie współpracy.
Lavarini sam podkreślił znaczenie ciągłości projektu.
To słowo jest tutaj bardzo ważne.
W sporcie najwyższego poziomu łatwo jest wymienić trenera po jednym nieudanym meczu. Znacznie trudniej jest budować system przez kilka sezonów.
Milano zdecydowało się właśnie na tę drugą drogę.
W sezonie 2026/2027 Lavarini będzie więc odpowiadał za dalszy rozwój zespołu, który ma ambicje rywalizacji o najważniejsze trofea we Włoszech i Europie. Aktualny skład klubu został już przedstawiony, a wśród zawodniczek pozostających w projekcie znajduje się między innymi Paola Egonu.
Jednocześnie Lavarini nadal prowadzi reprezentację Polski.
To tworzy wyjątkową sytuację.
Jeden trener – dwa bardzo wymagające projekty – dwa różne środowiska sportowe.
Stefano Lavarini i reprezentacja Polski w 2026 roku
Sezon reprezentacyjny 2026 rozpoczął się dla polskiej kadry pod znakiem zmian.
PZPS poinformował w kwietniu o powołaniach i zmianach w sztabie szkoleniowym. Do zespołu dołączyła między innymi Agnieszka Rabka jako asystentka, natomiast za przygotowanie fizjoterapeutyczne odpowiadać miał także Edoardo Chimenti związany z Vero Volley Milano.
Już ten fakt pokazuje, jak mocno oba środowiska – klubowe i reprezentacyjne – zaczęły się przenikać w pracy Lavariniego.
W maju reprezentacja Polski rozegrała turniej towarzyski w Genui z udziałem Turcji, Serbii i Włoch. PZPS przedstawił również skład kadry na ten turniej.
Jedną z ważniejszych zmian było powierzenie funkcji kapitana Aleksandrze Szczygłowskiej.
Lavarini tłumaczył swój wybór, a decyzja pokazała, że nie boi się modyfikowania hierarchii w drużynie, jeśli uzna to za korzystne dla zespołu.
Dlaczego 2026 jest tak ważny?
Ponieważ reprezentacja Polski znajduje się w momencie zmiany pokoleniowej.
Lavarini nie może już tylko korzystać z tego, co wypracowano w pierwszych latach jego kadencji. Musi jednocześnie:
- utrzymywać poziom sportowy,
- wprowadzać młode zawodniczki,
- rozwijać rezerwowe opcje,
- budować następczynie bardziej doświadczonych siatkarek,
- przygotować drużynę do kolejnych mistrzowskich imprez.
Właśnie dlatego jego decyzje dotyczące powołań są tak istotne.
PZPS informował, że w 2026 roku część zawodniczek będzie pracowała równolegle poza głównym składem VNL, a sztab chce monitorować także młodsze zawodniczki z perspektywą kolejnych sezonów.
To nie jest wyłącznie plan na jeden turniej.
To budowanie zespołu na lata.
Styl pracy Stefano Lavariniego
Jakim trenerem jest Stefano Lavarini?
Najbardziej charakterystyczną cechą jego pracy wydaje się połączenie analitycznego podejścia z dużą bezpośredniością w relacjach z zawodniczkami.
W wywiadach sam podkreślał znaczenie szczerości. Mówił, że nie ukrywa emocji przed zawodniczkami i dzieli się z nimi tym, w co wierzy.
To może być jeden z powodów, dla których jego zespoły często potrafią funkcjonować jako kolektyw.
Lavarini nie jest trenerem, który musi być najgłośniejszą osobą w hali.
Jego praca odbywa się również przed meczem.
Analiza przeciwnika, plan taktyczny, przygotowanie wariantów, odpowiednie zarządzanie zmianami i reakcja na wydarzenia boiskowe tworzą cały system.
Jego filozofię można sprowadzić do kilku elementów:
1. Analiza
Przeciwnik musi być dokładnie poznany.
2. Organizacja
Każda zawodniczka powinna znać swoje zadania.
3. Elastyczność
Plan przygotowany przed meczem nie może być ważniejszy od tego, co dzieje się na parkiecie.
4. Komunikacja
Zawodniczki muszą wiedzieć, czego trener od nich oczekuje.
5. Rozwój
Zespół powinien być lepszy pod koniec sezonu niż na jego początku.
To właśnie piąty punkt jest szczególnie interesujący.
Lavarini wielokrotnie prowadził drużyny, które potrzebowały czasu, by osiągnąć najwyższy poziom. W przypadku Vero Volley sezon 2024/2025 był dobrym przykładem takiego procesu. Klub sam podkreślał rozwój zespołu w kolejnych miesiącach.
Stefano Lavarini – najważniejsze sukcesy
Lista sukcesów włoskiego trenera jest bardzo długa.
Do najważniejszych należą:
- mistrzostwo Włoch,
- Puchar Włoch,
- sukcesy z Bergamo,
- mistrzostwo Brazylii,
- Puchar Brazylii,
- klubowe trofea południowoamerykańskie,
- sukcesy w Novarze,
- Liga Mistrzyń CEV,
- sukcesy z reprezentacją Polski,
- trzy kolejne brązowe medale Ligi Narodów z Polską,
- awans reprezentacji Polski na igrzyska olimpijskie w Paryżu,
- brązowy medal Ligi Mistrzyń z Vero Volley Milano w 2025 roku,
- Supercoppa Fineco z Milano w 2025 roku.
Warto jednak pamiętać, że lista trofeów nie mówi wszystkiego o klasie szkoleniowca.
Równie ważna jest liczba zawodniczek, które rozwijały się pod jego okiem.
W jego zespołach występowały zawodniczki należące do światowej elity. W Mediolanie pracował między innymi z Paolą Egonu, Anną Danesi czy Alessią Orro, natomiast wcześniejsze etapy kariery obejmowały wiele innych gwiazd włoskiej, brazylijskiej i międzynarodowej siatkówki.
To właśnie możliwość pracy z zawodniczkami najwyższej klasy pozwoliła mu rozwinąć jeszcze bardziej zaawansowany warsztat.
Stefano Lavarini – ciekawostki
Biografia Lavariniego jest pełna faktów, które pokazują, jak nietypową drogę przeszedł.
Czy wiesz, że rozpoczął karierę trenerską jako nastolatek?
To jedna z najbardziej niezwykłych informacji. Lavarini rozpoczął pracę szkoleniową w 1995 roku, mając około 16 lat.
Oznacza to, że w 2026 roku może pochwalić się ponad 30-letnim doświadczeniem na ławce trenerskiej.
Czy wiesz, że pochodzi z Omegny?
To właśnie w tym mieście rozpoczęła się jego kariera. Później przemierzył ogromną część siatkarskiego świata, ale Omegna pozostała ważnym punktem jego osobistej historii.
Czy wiesz, że pracował w Brazylii?
Jego pobyt w Minas był jednym z ważniejszych etapów międzynarodowej kariery. Zdobywał tam mistrzostwo Brazylii i inne ważne trofea.
Czy wiesz, że prowadził Fenerbahçe?
Praca w Turcji była kolejnym dowodem, że jego kariera dawno przestała być wyłącznie włoska.
Czy wiesz, że wygrał Ligę Mistrzyń?
To jeden z najważniejszych klubowych sukcesów Lavariniego.
Czy wiesz, że prowadzi jednocześnie reprezentację Polski i klub we Włoszech?
To wyjątkowo wymagające połączenie. W sezonie 2026/2027 nadal będzie odpowiedzialny za Numia Vero Volley Milano, jednocześnie pełniąc funkcję selekcjonera Polski.
Czy wiesz, że jego pierwszy krajowy puchar z Vero Volley zdobył dopiero w 2025 roku?
Supercoppa Fineco była pierwszym krajowym trofeum żeńskiej sekcji Vero Volley. Milano pokonało Conegliano 3:2, a Paola Egonu została MVP.
Czy wiesz, że reprezentacja Polski wróciła pod jego wodzą na igrzyska po 16 latach?
To jeden z najważniejszych sukcesów jego kadencji. Polki awansowały do turnieju olimpijskiego w Paryżu, a następnie dotarły do ćwierćfinału.
Czy wiesz, że Lavarini nie należy do trenerów szczególnie mocno eksponujących życie prywatne?
Jego wypowiedzi zdecydowanie częściej dotyczą siatkówki niż rodziny, pieniędzy czy prywatnego stylu życia.
Czy wiesz, że jego kariera obejmuje wiele poziomów szkolenia?
Od młodzieży, przez niższe ligi, reprezentacje juniorskie i sztaby seniorskie aż po najważniejsze kluby Europy – jego droga obejmuje praktycznie cały system szkolenia.
Stefano Lavarini – człowiek pomiędzy Włochami a Polską
W biografii Lavariniego szczególnie interesująca jest relacja z Polską.
Nie jest Włochem, który pojawił się w Polsce na chwilę. Od 2022 roku stał się jedną z najważniejszych postaci polskiej siatkówki kobiet.
Jego znajomość polskiego środowiska siatkarskiego pogłębia się z każdym kolejnym sezonem.
Pracuje z polskimi zawodniczkami, zna system reprezentacyjny, współpracuje z polskim sztabem i jednocześnie pozostaje związany z włoskim klubem.
To połączenie daje mu perspektywę, której nie miałby trener pracujący wyłącznie w jednym kraju.
Może obserwować polskie zawodniczki zarówno w reprezentacji, jak i – pośrednio – w europejskich rozgrywkach klubowych.
Jest to szczególnie ważne w erze, w której najlepsze zawodniczki bardzo często grają poza granicami własnego kraju.
Lavarini doskonale zna tę rzeczywistość.
Sam przecież budował karierę na międzynarodowych doświadczeniach.
Stefano Lavarini – dlaczego odnosi sukcesy?
Na sukces trenera składa się wiele czynników.
W przypadku Lavariniego można wskazać kilka szczególnie istotnych.
Doświadczenie
Ponad 30 lat pracy szkoleniowej trudno zastąpić jakimkolwiek kursem.
Międzynarodowość
Włoch pracował w różnych krajach i poznał różne modele siatkówki.
Umiejętność pracy z gwiazdami
Prowadził zawodniczki światowego formatu i musiał nauczyć się zarządzania dużymi osobowościami.
Praca z młodzieżą
Jego kariera nie zaczęła się od pierwszego zespołu wielkiego klubu. Dzięki temu poznał proces rozwoju zawodniczki od podstaw.
Adaptacja
Brazylia, Turcja, Polska i Włochy mają różne kultury sportowe. Trener, który potrafi funkcjonować we wszystkich tych środowiskach, musi być wyjątkowo elastyczny.
Odporność
Praca w reprezentacji oznacza ogromną presję.
Każdy turniej jest oceniany przez media, kibiców i ekspertów.
Lavarini musi funkcjonować w świecie, w którym nawet medal może zostać uznany za niewystarczający, jeżeli drużyna nie dotrze do finału.
Stefano Lavarini – przyszłość
W sierpniu 2026 roku przyszłość Lavariniego jest stosunkowo klarowna.
W klubie pozostaje w Numia Vero Volley Milano. W czerwcu 2026 roku klub oficjalnie potwierdził jego trzeci sezon.
W reprezentacji Polski również pozostaje selekcjonerem.
To oznacza, że najbliższy okres będzie dla niego jednym z najbardziej wymagających w całej karierze.
Mediolan będzie walczył o najważniejsze trofea we Włoszech i Europie.
Polska będzie natomiast próbowała wykorzystać doświadczenie zdobyte podczas poprzednich sezonów i jednocześnie budować kolejną generację reprezentacji.
Największym pytaniem nie jest już to, czy Polki są w światowej czołówce.
To zostało udowodnione.
Pytanie brzmi:
Czy Lavarini potrafi poprowadzić je z poziomu regularnej medalistki Ligi Narodów do drużyny walczącej o złoto na najważniejszych imprezach?
To właśnie może być najważniejszy rozdział jego polskiej kariery.
Stefano Lavarini – biografia w liczbach
1979 – rok urodzenia.
17 stycznia – data urodzenia.
Omegna – miejsce urodzenia.
1995 – początek kariery trenerskiej.
16 lat – około tyle miał, kiedy rozpoczął pracę szkoleniową.
30+ lat – doświadczenia trenerskiego w 2026 roku.
47 lat – wiek Lavariniego w sierpniu 2026 roku.
Polska – reprezentacja prowadzona od 2022 roku.
2024 – awans Polski na igrzyska w Paryżu i olimpijski ćwierćfinał.
2025 – brąz Ligi Mistrzyń z Vero Volley Milano.
2025 – Supercoppa Fineco z Vero Volley Milano.
2026 – potwierdzenie pozostania w Mediolanie na trzeci sezon.
Stefano Lavarini – najważniejsze pytania i odpowiedzi
Ile lat ma Stefano Lavarini?
Stefano Lavarini urodził się 17 stycznia 1979 roku. W sierpniu 2026 roku ma 47 lat.
Gdzie urodził się Stefano Lavarini?
Urodził się w Omegnie w Piemoncie, w północnych Włoszech.
Kim jest Stefano Lavarini?
Jest włoskim trenerem siatkówki kobiet. Od 2022 roku prowadzi reprezentację Polski kobiet, a od sezonu 2024/2025 jest trenerem Vero Volley Milano.
Czy Stefano Lavarini jest nadal trenerem reprezentacji Polski?
Tak. W 2026 roku nadal pełni funkcję selekcjonera reprezentacji Polski kobiet. PZPS publikował jego plany dotyczące sezonu reprezentacyjnego 2026.
Czy Stefano Lavarini nadal prowadzi Vero Volley Milano?
Tak. W czerwcu 2026 roku klub potwierdził jego pozostanie na stanowisku na sezon 2026/2027.
Jaki jest wzrost Stefano Lavariniego?
Brakuje wiarygodnego oficjalnego źródła, które jednoznacznie podawałoby jego wzrost. Podawanie konkretnej wartości jako pewnej byłoby więc nierzetelne.
Ile waży Stefano Lavarini?
Jego oficjalna waga nie jest publicznie potwierdzona.
Czy Stefano Lavarini ma żonę?
Informacje dotyczące jego życia małżeńskiego nie są wystarczająco szczegółowo i wiarygodnie udokumentowane w publicznych źródłach. Nie należy więc podawać niepotwierdzonych danych jako faktów.
Czy Stefano Lavarini ma dzieci?
Brakuje wystarczająco wiarygodnych, publicznie potwierdzonych informacji pozwalających przedstawić szczegółowe dane dotyczące dzieci, ich imion czy dat urodzenia.
Czy Stefano Lavarini jest Włochem?
Tak. Urodził się we Włoszech i posiada włoskie obywatelstwo.
Kiedy zaczął karierę trenerską?
W 1995 roku w Omegna Pallavolo. Miał wówczas około 16 lat.
Czy Stefano Lavarini wygrał Ligę Mistrzów?
Tak. W swojej karierze klubowej zdobył Ligę Mistrzyń CEV.
Jaki jest największy sukces Lavariniego z Vero Volley?
Do najważniejszych należy Supercoppa Fineco 2025, pierwszy krajowy tytuł żeńskiej sekcji Vero Volley.
Czy Lavarini zdobył medal Ligi Mistrzyń z Mediolanem?
Tak. W 2025 roku Vero Volley Milano zdobyło brązowy medal CEV Champions League.
Stefano Lavarini – człowiek, który zbudował karierę na pracy
Stefano Lavarini jest przykładem trenera, którego kariera nie powstała z dnia na dzień.
Nie był jednosezonową sensacją.
Nie trafił przypadkowo do reprezentacji Polski.
Nie zbudował pozycji wyłącznie dzięki jednemu klubowi.
Jego droga zaczęła się bardzo wcześnie, w rodzinnym Omegna, a później prowadziła przez dziesiątki zespołów, sztabów, reprezentacji i turniejów.
Najbardziej charakterystyczne jest to, że Lavarini niemal przez całą karierę pozostawał wierny jednemu kierunkowi: uczeniu się zawodu trenera.
Każdy kolejny etap dawał mu coś nowego.
Omegna nauczyła go podstaw.
Praca z młodzieżą nauczyła go rozwijania zawodniczek.
Bergamo nauczyło go zarządzania zespołem walczącym o trofea.
Brazylia pokazała mu inną kulturę siatkówki.
Turcja dała doświadczenie pracy na międzynarodowym rynku.
Novara przyniosła triumf w Lidze Mistrzyń.
Polska dała mu możliwość prowadzenia reprezentacji na igrzyskach.
Mediolan pozwolił natomiast ponownie wejść na szczyt klubowej siatkówki we Włoszech.
W 2026 roku Stefano Lavarini znajduje się więc w bardzo interesującym punkcie kariery.
Ma 47 lat, ponad trzy dekady doświadczenia i dwa ogromne projekty do prowadzenia.
Z jednej strony reprezentacja Polski, która chce zrobić kolejny krok w kierunku światowego podium.
Z drugiej – Numia Vero Volley Milano, klub z ambicjami sięgającymi mistrzostwa Włoch i triumfu w Lidze Mistrzyń.
Jego historia jest więc daleka od zakończenia.
Wręcz przeciwnie.
Jeżeli spojrzeć na całą karierę Lavariniego z perspektywy 2026 roku, można odnieść wrażenie, że najciekawsze pytanie nie brzmi już: „Kim jest Stefano Lavarini?”
Znacznie ciekawsze brzmi:
„Jak wysoko jeszcze może zajść trener, który od 16. roku życia nie przestał uczyć się siatkówki?”
Na odpowiedź przyjdzie jeszcze poczekać. Jedno jest jednak pewne – od Omegny, przez Bergamo i Brazylię, aż po Mediolan i reprezentację Polski, Stefano Lavarini stworzył karierę, która już dziś należy do najbardziej interesujących historii współczesnej siatkówki kobiet.
