Olgierd Łukaszewicz to prawdziwa ikona polskiego kina, teatru i kultury, aktor o niezwykłej charyzmie, którego kariera rozciąga się na ponad pięć dekad i wciąż budzi podziw. Urodzony w powojennej Polsce, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych twarzy rodzimej kinematografii, tworząc role, które na zawsze zapisały się w zbiorowej pamięci widzów. Od subtelnych kreacji w filmach Krzysztofa Zanussiego po kultowego Albercika w „Seksmisji” Juliusza Machulskiego – jego talent łączy inteligencję interpretacyjną z naturalną autentycznością. Czy wiesz, że ten śląski chłopak, wychowany w atmosferze artystycznej pasji, nie tylko podbił sceny Warszawy i Krakowa, ale także niemieckojęzyczne teatry Europy? Dziś, w 2026 roku, w wieku 79 lat, Olgierd Łukaszewicz pozostaje aktywnym działaczem kulturalnym i społecznym, inspirując kolejne pokolenia. Jego biografia to nie tylko historia sukcesu, ale także świadectwo głębokiego zaangażowania w sprawy sztuki i społeczeństwa. W tym wyczerpującym artykule przyjrzymy się jego życiu z każdej strony – od dzieciństwa po aktualne aktywności – opierając się na faktach, które podkreślają, dlaczego jest uważany za jednego z filarów polskiej kultury.
Spis treści:
Kim jest Olgierd Łukaszewicz?
Olgierd Łukaszewicz to wybitny polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, a także ceniony działacz kulturalny i społeczny, którego nazwisko kojarzy się z najwyższymi standardami aktorstwa w Polsce. Urodzony 7 września 1946 roku w Chorzowie jako Olgierd Marian Łukaszewicz, od najmłodszych lat wykazywał predyspozycje artystyczne, które rozwinęły się w jedną z najbardziej wszechstronnych karier w historii rodzimego kina. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, zadebiutował na ekranie w 1968 roku rolą Waldka w filmie „Dancing w kwaterze Hitlera”. Od tamtej pory wystąpił w ponad stu produkcjach filmowych, telewizyjnych i serialowych, tworząc galerię niezapomnianych postaci – od amantów i intelektualistów po historyczne ikony.
Jego sława eksplodowała w latach 70. i 80., gdy zagrał w kluczowych filmach polskiego kina moralnego niepokoju, takich jak „Brzezina” Andrzeja Wajdy (1970) czy „Noce i dnie” Jerzego Antczaka (1975). Największą popularność przyniosła mu jednak rola Alberta Starskiego, zwanego Albercikiem, w kultowej komedii „Seksmisja” (1983) – filmie, który do dziś pozostaje jednym z najchętniej oglądanych w Polsce i symbolizuje odwagę w czasach cenzury. Nie mniej znaczące są kreacje w „Dekalogu” Krzysztofa Kieślowskiego (1988, odcinki II i V), gdzie wcielił się w Andrzeja Gellera, czy w „Wiedźminie” (2001) jako czarodziej Stregobor. W teatrze Łukaszewicz związany był z legendarnymi scenami: krakowskim Teatrem Rozmaitości (Bagatela), a później warszawskimi – Dramatycznym, Współczesnym, Powszechnym, Studio, Narodowym i Polskim im. Arnolda Szyfmana, gdzie gra do dziś.
Dlaczego jest sławny? Nie tylko dzięki talentowi, ale także dzięki intelektualnej głębi ról i odwadze cywilnej. W latach 2002–2005 oraz 2011–2018 pełnił funkcję prezesa Związku Artystów Scen Polskich (ZASP), walcząc o prawa artystów i warunki pracy w kulturze. W 2025 roku otrzymał tytuł Honorowego Prezesa ZASP – uhonorowanie za całokształt dorobku i wkład w budowanie środowiska teatralnego. W 2026 roku pozostaje aktywny: w lutym udzielił wywiadu w podcaście TVP „Rekonstrukcja Cyfrowa”, w marcu odwiedził szkoły w Nowym Sączu, prowadząc warsztaty aktorskie z licealistami, a także brał udział w festiwalach filmowych, m.in. seansie „Seksmisji” na FunFest w Tarnowie. Jego działalność społeczna obejmuje inicjatywy takie jak happening „Namiot Przymierza” (1999) czy „Sybir – ostatnie pożegnanie” (2000), a także kandydowanie do Parlamentu Europejskiego w 2019 roku z listy Wiosny.
Olgierd Łukaszewicz to nie tylko aktor – to człowiek renesansu, który w erze cyfrowej wciąż przypomina o wartościach tradycyjnego rzemiosła aktorskiego. Jego głos słyszymy w dubbingu (m.in. Hank Pym w „Ant-Manie” czy Charles Xavier w „Logan: Wolverine”), a obecność na scenie Teatru Polskiego w Warszawie świadczy o niegasnącej pasji. W 2026 roku, mimo zaawansowanego wieku, inspiruje młodsze pokolenia, podkreślając, że aktorstwo to powołanie, a nie zawód. Jego status legendy polskiego kina wynika z unikalnego połączenia charyzmy, inteligencji i empatii – cech, które czynią go wzorem dla każdego, kto marzy o scenie. Kluczowa wskazówka: kariera Łukaszewicza dowodzi, że prawdziwa wielkość rodzi się z konsekwencji i autentyczności, a nie z efemerycznych trendów mediów społecznościowych.
Olgierd Łukaszewicz – wiek, wzrost, waga
Olgierd Łukaszewicz wiek to temat, który często pojawia się w kontekście jego długoletniej kariery – w marcu 2026 roku aktor ma 79 lat, a 7 września 2026 roku ukończy 80. Urodził się dokładnie 7 września 1946 roku w Chorzowie, co czyni go jednym z najdłużej aktywnych zawodowo aktorów w Polsce. Ten fakt budzi podziw: jak to możliwe, że człowiek w tym wieku nadal występuje na scenie, nagrywa podcasty i inspiruje młodzież? Otóż Łukaszewicz od lat podkreśla w wywiadach, że aktorstwo to nie praca, lecz sposób na życie – pasja, która utrzymuje go w formie fizycznej i mentalnej. Jego wiek nie jest przeszkodą, ale atutem: doświadczenie życiowe wzbogaca każdą kreację, od historycznych ról po współczesne dramaty.
Wzrost Olgierda Łukaszewicza wynosi 184–185 cm (potwierdzone w bazach filmowych jak IMDb i Filmweb). Ta atletyczna sylwetka, widoczna zwłaszcza w młodości, idealnie pasowała do ról amantów i bohaterów w latach 70. i 80. – wystarczy wspomnieć jego postać w „Seksmisji”, gdzie wysoka postura podkreślała komiczny kontrast z postacią Jerzego Stuhr. Nawet dziś, na scenie Teatru Polskiego, jego postura emanuje godnością i autorytetem, co jest kluczowe w rolach klasycznych, jak Prospero w „Burzy” Szekspira czy generał „Nil” w filmie Ryszarda Bugajskiego.
Jeśli chodzi o wagę Olgierda Łukaszewicza, nie jest ona publicznie podawana w szczegółach – aktor, jak wielu artystów jego pokolenia, nie eksponuje aspektów prywatnych związanych z kondycją fizyczną. Wiadomo jednak, że przez całą karierę utrzymywał dobrą formę, co wynikało z wymagań scenicznych i teatralnych. W młodości sylwetka była szczupła i wysportowana, co ułatwiało role dynamiczne; z wiekiem nabrała szlachetnej dojrzałości, bez utraty energii. Zmiany w sylwetce? Raczej ewolucyjne niż radykalne – Łukaszewicz nigdy nie ulegał hollywoodzkim trendom fitnessu, stawiając na naturalność. W wywiadach z 2025 roku wspominał, że kluczem do formy jest regularna praca nad rolami i umiarkowany tryb życia, daleki od ekstremów.
Czy wiesz, że aktor w wieku 79 lat nadal podróżuje po Polsce, prowadząc warsztaty? To dowód na to, że wiek to tylko liczba, gdy serce bije dla sztuki. Kluczowe fakty w pigułce:
- Data urodzenia: 7 września 1946 r.
- Aktualny wiek (marzec 2026): 79 lat
- Wzrost: 184–185 cm
- Waga: niepubliczna, ale kondycja pozwala na aktywność sceniczną
Jego postawa życiowa pokazuje, że prawdziwa klasa nie zależy od metryki, lecz od wewnętrznej siły i pasji. W kontekście współczesnej kultury celebryckiej Olgierd Łukaszewicz przypomina, że dojrzałość może być źródłem mądrości i inspiracji.
Olgierd Łukaszewicz – życiorys i życie Prywatne
Życiorys Olgierda Łukaszewicza to fascynująca opowieść o chłopaku ze Śląska, który stał się legendą polskiej sceny. Urodzony 7 września 1946 roku w Chorzowie, w rodzinie o artystycznych korzeniach (choć nie aktorskich wprost), od dziecka był otoczony kulturą. Dzieciństwo spędził w Katowicach, w dzielnicy Ligota, gdzie pierwsze kontakty ze sztuką kształtowały jego wrażliwość. Po ukończeniu VII Liceum Ogólnokształcącego im. Harcerzy Obrońców Katowic w Katowicach, w 1968 roku absolwent PWST w Krakowie rozpoczął zawodową drogę.
Chronologicznie: lata 1968–1970 to debiut w Teatrze Rozmaitości w Krakowie i pierwsze role filmowe. W 1970 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie przez dekady budował pozycję w teatrach Dramatycznym, Współczesnym, Powszechnym i Studio. Lata 80. to szczyt popularności filmowej – „Seksmisja”, „Dekalog”, nagrody jak Zbyszka Cybulskiego (1970). W 1988 roku wyjechał do Wiednia na osiem lat, występując na niemieckojęzycznych scenach, m.in. w Bonn – doświadczenie, które poszerzyło jego horyzonty kulturowe i językowe.
Powrót do Polski w połowie lat 90. oznaczał nowe wyzwania: role w Teatrze Narodowym (1997–2001), powrót do Współczesnego, a od 2003 roku etat w Teatrze Polskim. Kluczowe momenty życia prywatnego splatają się z zawodowym – ślub z Grażyną Marzec w 1968 roku, narodziny córki Zuzanny w 1978 roku. Działalność społeczna nabrała tempa w latach 90. i 2000.: happeningi teatralne upamiętniające historię Polski, prezesura ZASP (2002–2005 i 2011–2018). W 2019 kandydował do PE, w 2025 otrzymał tytuł Honorowego Prezesa ZASP.
Życie prywatne Olgierda Łukaszewicza to oaza stabilności w świecie show-biznesu. Małżeństwo z Grażyną Marzec, koleżanką ze studiów, trwa od 58 lat – para podkreśla wzajemne wsparcie. Córka Zuzanna wybrała medycynę, zostając surdologopedą i matką dwójki wnuków (Adama i Hani). Aktor otwarcie mówi, że rodzina jest jego największym skarbem. W 2025/2026 roku życie prywatne łączy się z publicznym: czas poświęca wnukom, ale nie rezygnuje z aktywności – warsztaty w szkołach, podcasty, apele o ochronę kultury.
Czy wiesz, że w marcu 2026 roku Łukaszewicz osobiście pracował z licealistami w Nowym Sączu nad spektaklem? To pokazuje, jak życie prywatne i zawodowe tworzą spójną całość. Jego biografia to lekcja pokory i determinacji – od śląskich korzeni po warszawskie sceny, zawsze z godnością i pasją.
Olgierd Łukaszewicz – wykształcenie
Wykształcenie Olgierda Łukaszewicza stanowi fundament jego imponującej kariery i dowodzi, jak solidna baza akademicka może stać się trampoliną do wielkiej sztuki. Ukończył VII Liceum Ogólnokształcące im. Harcerzy Obrońców Katowic w Katowicach – szkołę o profilu humanistycznym, która rozwinęła w nim miłość do literatury i dramatu. To tam, w atmosferze śląskiej pracowitości i patriotyzmu, młody Olgierd po raz pierwszy zetknął się z teatrem amatorskim, co zapoczątkowało jego drogę.
Kluczowym etapem było studiowanie w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, którą ukończył w 1968 roku (niektórzy źródła podają 1969 jako rok dyplomu). PWST w Krakowie to kuźnia talentów polskiego aktorstwa – tam spotykał mistrzów, którzy kształtowali jego warsztat: precyzję gestu, dykcję i głęboką analizę tekstu. Studia dały mu nie tylko technikę, ale także etos artystyczny – szacunek dla tradycji i odwagę eksperymentu. Dyplom aktorski otworzył drzwi do zawodowego debiutu w Teatrze Rozmaitości, ale co ważniejsze, ukształtował w nim świadomość misji aktora jako interpretatora rzeczywistości.
Brak dalszego formalnego wykształcenia (np. studiów reżyserskich) nie ograniczył go – wręcz przeciwnie. Łukaszewicz sam stał się mentorem, prowadząc warsztaty i wykłady. Wpływ edukacji na karierę? Ogromny: klasyczna szkoła krakowska pozwoliła mu na role w repertuarze światowym (Szekspir, Witkacy) i polskim (Fredro, Różewicz). W wywiadach podkreśla, że PWST nauczyła go dyscypliny – cechy kluczowej w długiej karierze. Nawet w 2026 roku, mając 79 lat, wykorzystuje to wykształcenie, pracując z młodzieżą.
Lista kluczowych elementów wykształcenia:
- Szkoła średnia: VII LO w Katowicach (ukończona ok. 1965 r.)
- Studia: PWST Kraków, dyplom 1968/1969 r.
- Dodatkowe: warsztaty i doświadczenie międzynarodowe w Wiedniu (1988–1996)
Czy wiesz, że wielu absolwentów PWST wspomina Łukaszewicza jako wzór? Jego wykształcenie to nie tylko papiery, lecz żywa tradycja, którą przekazuje dalej. Dzięki niemu polska scena zyskała aktora o uniwersalnym formacie.
Olgierd Łukaszewicz – pochodzenie, skąd pochodzi?
Pochodzenie Olgierda Łukaszewicza jest nierozerwalnie związane ze Śląskiem – regionem o bogatej historii przemysłowej i kulturowej, który ukształtował jego charakter. Urodził się 7 września 1946 roku w Chorzowie, wówczas w powojennej Polsce, w rodzinie o korzeniach robotniczych i artystycznych. Chorzów, miasto górnicze i hutnicze, dało mu poczucie pracowitości i solidarności – wartości, które później przeniósł na scenę.
Dzieciństwo spędził w Katowicach, konkretnie w dzielnicy Ligota, gdzie w 2025 roku udzielił wywiadu dla portalu śląskiego, wspominając: „Mam tu swoje drzewa”. To miejsce pełne wspomnień – pierwsze kino, radio, telewizja oglądana u sąsiadów. Rodzinne korzenie: ojciec i matka stworzyli dom, w którym sztuka była obecna, choć nie zawodowo. Ma brata bliźniaka Jerzego (reżysera i operatora) oraz starszego brata Krzysztofa – rodzeństwo rosło w atmosferze wzajemnego wsparcia. Śląsk dał mu silny akcent i poczucie tożsamości regionalnej, co widać w rolach pełnych autentyczności.
Przeprowadzki? Kluczowa w 1968 roku do Krakowa na studia, potem do Warszawy w 1970 – ale korzenie zawsze ciągną na Śląsk. W wywiadach podkreśla dumę z pochodzenia: „Chłopak ze Śląska” to nie tylko fraza, lecz tożsamość. Pochodzenie wpłynęło na karierę – śląska pracowitość pozwoliła przetrwać trudne lata PRL-u i transformacji.
Fakty o pochodzeniu:
- Miejsce urodzenia: Chorzów
- Dzieciństwo: Katowice-Ligota
- Korzenie: śląskie, rodzina z tradycjami pracowitości
Czy wiesz, że mimo warszawskiego życia Łukaszewicz czuje się ślązakiem? To pochodzenie nadaje jego sztuce głębi i szczerości.
(Ok. 230 słów)
Olgierd Łukaszewicz – gdzie mieszka?
Olgierd Łukaszewicz mieszka w Warszawie od ponad pół wieku – stolica stała się jego drugim domem po Śląsku. Konkretnie osiadł na Muranowie, dzielnicy pełnej historii i zieleni, gdzie w starszych relacjach wspominał walkę o ochronę drzew w Ogrodzie Krasińskich. Mieszkanie w Warszawie to nie tylko adres, ale baza operacyjna: blisko teatrów, w których grał przez dekady – od Powszechnego po Polski im. Arnolda Szyfmana.
Nie posiada znanych publicznych informacji o luksusowych willach czy posiadłościach poza stolicą; życie aktora skupia się na funkcjonalnym, kulturalnym środowisku. W Warszawie spędził kluczowe lata kariery: tu debiutował na wielkich scenach, tu wychował córkę Zuzannę. Aktualnie, w 2026 roku, nadal rezyduje w stolicy, skąd wyjeżdża na wydarzenia – np. do Nowego Sącza w marcu 2026 czy Tarnowa.
Gdzie dokładnie? Muranów – obszar z bogatą historią Powstania Warszawskiego, co rezonuje z jego rolami patriotycznymi (np. generał „Nil”). Nie ma doniesień o domach letniskowych czy zagranicznych rezydencjach; priorytetem jest prostota i bliskość kultury.
Czy wiesz, że jako sąsiad parków walczył o ich ochronę? To pokazuje, jak miejsce zamieszkania wpływa na działalność społeczną. Warszawa dla Łukaszewicza to nie tylko metropolia, ale scena życia – tu spotyka się z wnukami, tu tworzy.
Olgierd Łukaszewicz – rodzina, rodzeństwo
Rodzina Olgierda Łukaszewicza to filar jego stabilności i inspiracji. Rodzice, choć nie związani zawodowo z aktorstwem, stworzyli dom pełen wartości, w którym sztuka miała swoje miejsce. Najbliższa rodzina to żona Grażyna Marzec i córka Zuzanna, ale nie można pominąć rodzeństwa.
Rodzeństwo: Ma brata bliźniaka Jerzego Łukaszewicza – znanego reżysera i operatora filmowego, z którym łączy go nie tylko data urodzenia, ale i pasja do kina. Ponadto starszy brat Krzysztof. Relacje rodzinne są ciepłe i wspierające – bliźniacy często wspominani w mediach jako duet artystyczny. Rodzice zapewnili im wychowanie w duchu śląskiej solidarności.
Relacje z rodziną? Łukaszewicz w wywiadach podkreśla wdzięczność żonie za wsparcie w trudnych momentach kariery. Córka Zuzanna, choć nie aktorka, jest źródłem dumy – lekarz, matka. Wnuki Adam i Hania to radość dziadka, z którym odgrywają scenki.
Kluczowe relacje rodzinne:
- Brat bliźniak: Jerzy Łukaszewicz (reżyser)
- Starszy brat: Krzysztof
- Żona: Grażyna Marzec (od 1968)
- Córka: Zuzanna (ur. 1978)
Czy wiesz, że rodzina jest dla niego największym skarbem? To one nadają sens jego osiągnięciom.
Sprawdź również więcej biografii i ciekawostek z życia gwiazd na Celebryci
Olgierd Łukaszewicz – żona, dzieci
Żona Olgierda Łukaszewicza to Grażyna Marzec – aktorka, z którą aktor jest w szczęśliwym związku od 58 lat. Poznali się podczas studiów w PWST w Krakowie; uczucie rozkwitło dzięki profesorowi, który zauważył ich chemię. Ślub wzięli 13 marca 1968 roku – ceremonia skromna, ale początek wielkiej miłości. Grażyna, znana z ról w „Samochodziku i templariuszach”, poświęciła karierę na rzecz rodziny, co aktor wielokrotnie podkreślał z wdzięcznością. W 2025 roku w wywiadach mówił: „To jej zasługa, że jestem tu, gdzie jestem”. Para nadal jest nierozłączna – wspólne spacery, wsparcie w zawodzie.
Dzieci Olgierda Łukaszewicza: Jedyna córka Zuzanna Łukaszewicz-Moszyńska, urodzona w 1978 roku (10 lat po ślubie). Nie poszła w ślady rodziców – wybrała medycynę, zostając doktorem nauk medycznych i surdologopedą, specjalizującą się w pomocy osobom niesłyszącym. Zuzanna jest mężatką, matką dwójki dzieci: syna Adama i córki Hani. Wnuki to wielka radość dziadków – Hania przejawia talent aktorski, odgrywając scenki z dziadkiem.
Relacja z córką jest bliska i pełna szacunku; rodzice wspierali jej wybór drogi. W 2026 roku Łukaszewicz poświęca czas rodzinie, łącząc to z aktywnością zawodową. Małżeństwo przetrwało dekady dzięki wzajemnemu szacunkowi i humorowi – aktor żartuje, że Grażyna „sprowadza go na ziemię”.
Szczegóły rodziny:
- Żona: Grażyna Marzec (ślub 1968)
- Córka: Zuzanna (ur. 1978, surdologoped)
- Wnuki: Adam i Hania
Czy wiesz, że po 57 latach małżeństwa nadal kibicują sobie nawzajem? To rzadki przykład w show-biznesie.
Olgierd Łukaszewicz – Instagram
Olgierd Łukaszewicz nie prowadzi oficjalnego profilu na Instagramie – w erze social mediów pozostaje wierny tradycyjnym formom komunikacji. Nie znajdziesz jego osobistego konta z setkami tysięcy obserwujących; zamiast tego jego obecność w mediach społecznościowych ogranicza się do fanpage’ów i wspomnień w postach innych. Fanpage @olgierdlukaszewiczfanpage gromadzi miłośników jego twórczości, publikując archiwalne zdjęcia z „Seksmisji”, „Wiedźmina” czy teatralnych spektakli, a także newsy o aktualnych wydarzeniach z 2025/2026 roku.
Styl „postów” wokół jego osoby to hołd dla klasyki: nostalgiczne wspomnienia, cytaty z wywiadów i fragmenty filmów. Najważniejsze momenty w social mediach to viralowe relacje z festiwali (np. seans „Seksmisji” w Tarnowie w 2026) czy warsztatów w szkołach. Brak osobistego Instagrama nie oznacza braku popularności – wręcz przeciwnie: podkreśla dystans do efemeryczności internetu, skupiając się na realnym kontakcie z widzem.
W 2026 roku wzmianki o nim na Instagramie dotyczą m.in. roli w „Uwierz w Mikołaja 2” (2025) i podcastów. Fani dzielą się wspomnieniami, co buduje społeczność wokół jego dorobku. Czy wiesz, że jego legenda żyje w sieci bez jego bezpośredniego udziału? To dowód na ponadczasowość talentu.
Podsumowanie obecności:
- Brak oficjalnego profilu
- Fanpage i relacje innych kont
- Treści: archiwalia, aktualności kulturalne
Jego „Instagram” to metafora – cyfrowy ślad wielkiej kariery.
Olgierd Łukaszewicz – ciekawostki
Ciekawostki o Olgierdzie Łukaszewiczu to skarbnica faktów, które czynią jego biografię jeszcze bardziej barwną. Po pierwsze, jest bratem bliźniakiem Jerzego Łukaszewicza – fakt, który fascynuje fanów kina. Po drugie, w „Seksmisji” jego rola Albercika stała się memem kulturowym, cytowanym do dziś. Nagrody? Złoty Medal Gloria Artis (2014), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2013) i wiele innych, w tym za rolę w „Jak pies z kotem” (2018).
Ciekawostka: w latach 80. dubbingował Rob Roya, a później superbohaterów Marvela. Był inicjatorem happeningów historycznych, jak „Namiot Przymierza”. W 2025 roku został Honorowym Prezesem ZASP, a w 2026 aktywnie spotyka się z młodzieżą. Nie pali, nie pije – prowadzi zdrowy tryb życia. Lubi drzewa i naturę, walczył o zieleń w Warszawie.
Lista ciekawostek:
- Debiut filmowy w 1968 r.
- Występował 8 lat za granicą
- Kandydował do PE
- Głos w dubbingu hitów
Czy wiesz, że w 2026 roku nadal nagrywa? To nie koniec legendy.
Olgierd Łukaszewicz w 2025/2026 roku udowodnił, że legenda nie przechodzi na emeryturę. W wrześniu 2025 otrzymał tytuł Honorowego Prezesa ZASP za wkład w polską kulturę. W lutym 2026 gość podcastu „Rekonstrukcja Cyfrowa”, gdzie dzielił się refleksjami o kinie. W marcu 2026 – warsztaty w Nowym Sączu i udział w festiwalach. Apele o wsparcie sztuki, spotkania z widownią – wszystko to pokazuje niegasnącą energię. W „Uwierz w Mikołaja 2” (2025) pojawił się w nowej roli, a jego głos w dubbingu wciąż brzmi w kinach. To rok pełen aktywności, potwierdzający status żywej ikony.
