Irena Santor to prawdziwa ikona polskiej estrady, której głos przez ponad siedem dekad porywał miliony słuchaczy zarówno w kraju, jak i za granicą. Urodzona w skromnych warunkach na kujawskiej wsi, dzięki niezwykłemu talentowi i determinacji stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci w historii polskiej muzyki rozrywkowej. Jej mezzosopran koloraturowy, porównywany niekiedy do najdoskonalszych skrzypiec, przyniósł jej miano „najczystszego głosu polskiej estrady”. Mimo oficjalnego ogłoszenia zakończenia kariery wokalnej w 2021 roku, artystka pozostaje aktywna medialnie, a w latach 2024–2025 powróciła na scenę i do studia w ramach jubileuszu 90. urodzin. Dziś, w 2026 roku, w wieku 91 lat, Irena Santor nadal inspiruje kolejne pokolenia – nie tylko swoimi przebojami takimi jak „Powrócisz tu” czy „Tych lat nie odda nikt”, ale także życiową postawą pełną godności, charytatywności i miłości do muzyki. Jej historia to dowód na to, że talent połączony z pracą może przenieść człowieka z wiejskiej chaty na największe światowe sceny.
Spis treści:
Kim jest Irena Santor?
Irena Santor, właściwie Irena Wiśniewska, to legendarna polska piosenkarka, która od ponad 70 lat kształtuje krajobraz rodzimej muzyki popularnej. Uznawana za pierwszą damę polskiej piosenki, wykonała setki przebojów, wydała liczne płyty i wystąpiła na festiwalach od Sopotu po Rio de Janeiro. Jej kariera rozpoczęła się w 1951 roku w legendarnym zespole „Mazowsze”, gdzie jako młoda solistka szybko zdobyła sympatię publiczności dzięki ludowym pieśniom takim jak „Ej, przeleciał ptaszek”. Po przejściu na solową działalność w 1959 roku stała się gwiazdą programów telewizyjnych i radiowych, współpracując z największymi kompozytorami epoki – Władysławem Szpilmanem, Stefanem Rachoniem czy Romualdem Lipko.
Czy wiesz, że Irena Santor jako jedna z nielicznych polskich artystek koncertowała przed Królową Matką w Wielkiej Brytanii, a także w USA, Kanadzie, Australii, Azji i Ameryce Południowej? Jej interpretacje piosenek takich jak „Maleńki znak”, „Embarras” czy „Już nie ma dzikich plaż” zdobywały nagrody na międzynarodowych festiwalach, a głos mezzosopranowy o szerokiej skali zachwycał krytyków czystością i emocjonalną głębią. W latach 60. i 70. była najpopularniejszą polską wokalistką wśród Polonii amerykańskiej, otrzymując tytuły Pieśniarki Roku w Chicago i Buffalo.
Jej wkład w kulturę wykracza poza scenę. Artystka angażowała się w działalność charytatywną – wspierała Fundację Anny Dymnej „Mimo Wszystko”, była honorowym patronem Festiwalu Zaczarowanej Piosenki i promowała badania profilaktyczne po własnej walce z nowotworem piersi w 2000 roku. W 2016 roku jako pierwsza piosenkarka w Polsce otrzymała doktorat honoris causa Akademii Muzycznej w Łodzi. Mimo przejścia na emeryturę w 2021 roku, w 2024 roku wróciła jako gość specjalny trasy jubileuszowej z zespołem Polyphonics, a w 2025 roku prowadziła autorskie audycje radiowe.
Infografika tekstowa: Kluczowe osiągnięcia Ireny Santor
• 1951–1959: Solistka „Mazowsza” – pierwsze tournée po Europie, Chinach i Mongolii.
• 1961: Dwie nagrody na I MFP w Sopocie za „Embarras” i interpretację.
• 1966: Grand Prix Opola za „Powrócisz tu”.
• 1991: Honorowe Grand Prix Opola za całokształt twórczości.
• 2016: Doktorat honoris causa – pierwsza w branży rozrywkowej.
• 2024: Jubileusz 90. urodzin, książka biograficzna, film dokumentalny i festiwal pod jej patronatem.
Dziś Irena Santor to nie tylko gwiazda przeszłości, ale żywy symbol polskiej kultury – ikona elegancji, klasy i niegasnącej pasji. Jej aktualny status to połączenie emerytury z aktywną obecnością w mediach publicznych, gdzie wciąż dzieli się wspomnieniami i miłością do muzyki. To właśnie ta nieustająca obecność sprawia, że młodsze pokolenia odkrywają jej repertuar na nowo, a starsi fani wracają do wspomnień z koncertów sprzed lat.
Irena Santor – wiek, wzrost, waga
Irena Santor urodziła się 9 grudnia 1934 roku w Papowie Biskupim, co oznacza, że w marcu 2026 roku ma dokładnie 91 lat. Ta imponująca liczba lat nie przeszkadza jej w zachowaniu niezwykłej witalności i jasności umysłu – artystka wciąż udziela wywiadów, prowadzi audycje radiowe i pojawia się na uroczystościach kulturalnych. Data urodzenia jest precyzyjnie potwierdzona we wszystkich wiarygodnych źródłach biograficznych, a jubileusz 90. urodzin obchodziła uroczyście w grudniu 2024 roku koncertem w Ursynowskim Centrum Kultury „Alternatywy” oraz benefisem wyemitowanym przez TVP1.
Wzrost Ireny Santor nie jest oficjalnie podawany w żadnych autoryzowanych materiałach, jednak na podstawie analizy licznych zdjęć archiwalnych, występów scenicznych i porównań z innymi artystami epoki (np. podczas wspólnych koncertów z Mieczysławem Foggiem czy Edytą Górniak) szacuje się go na około 165–168 cm. Ta średnia budowa ciała idealnie współgrała z jej sceniczną elegancją – zawsze ubrana w starannie dobrane suknie podkreślała kobiecość i wdzięk, co stało się jej znakiem rozpoznawczym.
Jeśli chodzi o wagę, także nie istnieje publicznie dostępna, aktualna informacja. W szczytowym okresie kariery artystka prezentowała szczupłą, zgrabną sylwetkę typową dla estradowych gwiazd lat 60. i 70. Z wiekiem, jak u wielu osób w podeszłym wieku, nastąpiły naturalne zmiany – po walce z nowotworem piersi w 2000 roku oraz z powodu ograniczenia aktywności fizycznej w ostatnich latach, sylwetka stała się bardziej delikatna. Irena Santor nigdy nie podkreślała aspektów wyglądu zewnętrznego, koncentrując się zamiast tego na głosie i interpretacji.
Infografika tekstowa: Zmiany w życiu Ireny Santor na przestrzeni dekad
• Lata 50.–70.: Szczupła, energiczna sylwetka estradowa – idealna do dynamicznych występów.
• Lata 80.–90.: Dojrzała elegancja, utrzymanie formy dzięki aktywności koncertowej.
• Po 2000 roku: Skupienie na zdrowiu po chorobie – stabilna waga przy ograniczonej diecie.
• 2024–2026: Delikatna, ale pełna godności postura 91-latki – symbol mądrości i klasy.
Pytanie retoryczne: czy wiek naprawdę ma znaczenie, gdy mowa o talencie, który nie gaśnie? Irena Santor udowadnia, że nie – jej obecność w przestrzeni publicznej w 2026 roku jest dowodem na to, że prawdziwa gwiazda świeci niezależnie od metryki.
Irena Santor – życiorys i życie Prywatne
Życiorys Ireny Santor to klasyczna opowieść o drodze od skromnych początków do sławy światowej rangi, przeplatana dramatami osobistymi i triumfami artystycznymi. Urodzona 9 grudnia 1934 roku w Papowie Biskupim jako Irena Wiśniewska, już w 1935 roku przeprowadziła się z rodzicami do Solca Kujawskiego. Dzieciństwo naznaczyła tragedia II wojny światowej – ojciec Bernard został zamordowany jesienią 1939 roku przez członków niemieckiego Selbstschutzu. Matka, chcąc zapewnić córce lepsze warunki, w 1948 roku przeniosła się z nią do Polanicy-Zdroju, gdzie Irena uczęszczała do szkoły szklarskiej.
W 1951 roku, mając zaledwie 16 lat, dzięki rekomendacji dyrygenta Zdzisława Górzyńskiego trafiła do Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca „Mazowsze”. Tam nie tylko doskonaliła głos, ale także poznała przyszłego męża – skrzypka Stanisława Santora. Po ośmiu latach, w 1959 roku, opuściła zespół i zadebiutowała solowo w programie „Zgaduj-Zgadula”. Sukces przyszedł błyskawicznie: nagrody w Sopocie (1961), Opolu (1966) i międzynarodowe tournée ugruntowały jej pozycję. Lata 60. i 70. to szczyt popularności – występy w kabaretach, teatrach Syrena i Ateneum, filmy (m.in. „Przygoda z piosenką” Stanisława Barei) oraz setki nagrań radiowych i płytowych.
Życie prywatne artystki nie było jednak usłane różami. W 1958 roku poślubiła Stanisława Santora. W 1959 roku urodziła córkę Sylwię, która zmarła po zaledwie dwóch dniach – tragedia ta doprowadziła do rozwodu w 1977 roku, choć byli w przyjaźni aż do śmierci męża w 1999 roku. Drugą wielką miłością okazał się aktor Zbigniew Korpolewski (zmarł w 2018 roku), z którym spędziła ponad 25 lat w nieformalnym związku. Wspólnie mieszkali w Warszawie i Nadarzynie, a w ostatnich latach życia partnera przebywali w Domu Artystów Weteranów w Skolimowie.
Po 1991 roku Irena Santor ograniczyła występy estradowe, skupiając się na pracy społecznej i charytatywnej. Walczyła z rakiem piersi (2000), wydała wspomnienia i płyty jubileuszowe. W 2021 roku ogłosiła zakończenie kariery wokalnej, ale jubileusz 90. urodzin w 2024 roku przyniósł powrót: trasę koncertową, książkę „Irena Santor. Tych lat nie odda nikt”, film dokumentalny i album kompilacyjny. W 2025 roku prowadziła audycje radiowe, a w grudniu 2025 wydała świąteczny duet. Chronologicznie życie Ireny Santor pokazuje, jak siła charakteru pozwala przetrwać najtrudniejsze chwile i cieszyć się późną aktywnością.
Infografika tekstowa: Chronologia kluczowych momentów
- 1934–1948: Dzieciństwo na Kujawach i w Polanicy-Zdroju.
- 1951–1959: „Mazowsze” i pierwsze małżeństwo.
- 1959–1977: Szczyt kariery solowej i tragedia rodzinna.
- 1978–2018: Partnerstwo z Korpolewskim, działalność charytatywna.
- 2021–2026: Emerytura z aktywnym powrotem medialnym.
Irena Santor – wykształcenie
Wykształcenie Ireny Santor zaskakuje wielu fanów – nie ukończyła ona konserwatorium ani szkoły muzycznej w tradycyjnym sensie, co jednak nie przeszkodziło jej w osiągnięciu statusu legendy. Po przeprowadzce do Polanicy-Zdroju w 1948 roku uczęszczała do Gimnazjum Zdobienia Szkła, a następnie do Zasadniczej Szkoły Zawodowej Przemysłu Szklarskiego w Szczytnej. Nauczycielki już wtedy zauważały jej wyjątkowy głos i radziły, by poświęciła się śpiewowi zamiast pracy w szklarskim fachu.
Kluczowym momentem było spotkanie z dyrygentem Zdzisławem Górzyńskim, który po przesłuchaniu wystawił entuzjastyczną opinię i skierował ją do Tadeusza Sygietyńskiego – założyciela „Mazowsza”. W zespole, w ośrodku w Karolinie, Irena ukończyła praktyczną szkołę muzyczną, ucząc się techniki wokalnej, scenicznej i tańca ludowego. Dodatkowe lekcje pobierała u prof. Wandy Wermińskiej, która dopracowała jej emisję głosu i interpretację.
Brak formalnego dyplomu wyższej uczelni muzycznej okazał się w rzeczywistości atutem – artystka rozwijała się organicznie, opierając się na intuicji i współpracy z największymi twórcami. W późniejszych latach to doświadczenie zaowocowało doktoratem honoris causa Akademii Muzycznej w Łodzi (2016), przyznanym właśnie za całokształt dorobku i wpływ na polską kulturę.
Czy wiesz, że wielu absolwentów szkół muzycznych zazdrościło jej naturalności? Irena Santor wielokrotnie podkreślała w wywiadach, że prawdziwa edukacja odbywała się na scenie – podczas tysięcy koncertów i nagrań. Jej przypadek pokazuje, jak talent i determinacja mogą zastąpić tradycyjne ścieżki akademickie, inspirując młodych artystów, by nie bali się nietypowych dróg kariery. W 2026 roku jej historia wciąż służy jako przykład, że wykształcenie to nie tylko dyplomy, lecz przede wszystkim pasja i praca nad sobą.
Irena Santor – pochodzenie, skąd pochodzi?
Irena Santor pochodzi z Kujaw, a dokładnie z małej wsi Papowo Biskupie koło Bydgoszczy, gdzie urodziła się 9 grudnia 1934 roku w robotniczej rodzinie. Już rok później rodzice przenieśli się do Solca Kujawskiego – miejsca, które artystka zawsze wspomina z ogromnym sentymentem jako prawdziwą kolebkę swojej tożsamości. Tam spędziła wczesne dzieciństwo, przeżywając dramat II wojny światowej i śmierć ojca Bernarda z rąk niemieckiego Selbstschutzu.
W 1948 roku, szukając lepszych warunków, matka zabrała ją do uzdrowiskowej Polanicy-Zdroju na Dolnym Śląsku. To właśnie tam, wśród gór i sanatoriów, młoda Irena odkrywała swój głos w szkolnych chórach i podczas prac w technikum szklarskim. Pochodzenie wiejskie i kujawskie ukształtowało jej charakter – skromność, pracowitość i głębokie przywiązanie do folkloru, które później wykorzystała w repertuarze „Mazowsza”.
Korzenie rodzinne Wiśniewskich były skromne, ale pełne miłości do muzyki ludowej. Przeprowadzki z Pomorza na Kujawy, a potem na Śląsk nauczyły ją adaptacji i walki o marzenia. Solec Kujawski do dziś czci swoją sławną córkę – w 2018 roku otwarto tam salę koncertową jej imienia w szkole muzycznej.
Infografika tekstowa: Miejsca kształtujące Irenę Santor
• Papowo Biskupie (1934): Miejsce urodzenia – symbol skromnych początków.
• Solec Kujawski (1935–1948): Dzieciństwo i trauma wojenna – źródło siły.
• Polanica-Zdrój (1948–1951): Odkrycie talentu i pierwsze przesłuchanie.
• Karolina i Warszawa (od 1951): Kariera i dojrzałość artystyczna.
Pochodzenie z prowincji nie było przeszkodą, lecz siłą napędową – Irena Santor wielokrotnie powtarzała, że właśnie dzięki korzeniom zachowała autentyczność, która poruszała serca słuchaczy na całym świecie.
Irena Santor – gdzie mieszka?
Irena Santor od wielu dekad mieszka w Warszawie, konkretnie na Osiedlu Stawki na Woli – to właśnie tam znajduje się jej stałe mieszkanie, do którego wróciła po śmierci partnera Zbigniewa Korpolewskiego w 2018 roku. Wcześniej, w latach wspólnego życia, para mieszkała również w domku w Nadarzynie pod Warszawą oraz czasowo w Domu Artystów Weteranów w Skolimowie, gdzie przebywali podczas leczenia i rehabilitacji Korpolewskiego.
Warszawa stała się dla niej domem od czasów debiutu solowego w 1959 roku. To tutaj nagrywała w Polskim Radiu, występowała w Sali Kongresowej i budowała sieć przyjaźni artystycznych. Mieszkanie na Stawkach jest skromne, ale pełne pamiątek – kolekcji bursztynów, zdjęć z koncertów i nagród. Artystka ceni spokój i bliskość centrum, co ułatwiało jej udział w programach telewizyjnych i radiowych.
W 2026 roku, mimo 91 lat, Irena Santor nadal preferuje warszawskie życie – tu przyjmuje gości, przygotowuje audycje i spotyka się z bliskimi. Nie posiada innych nieruchomości publicznych, choć w przeszłości wspominała o sentymencie do Solca Kujawskiego. Jej wybór stolicy pokazuje przywiązanie do środowiska artystycznego, które towarzyszyło jej przez całe życie.
Irena Santor – rodzina, rodzeństwo
Rodzina Ireny Santor to temat pełen zarówno radości, jak i bolesnych wspomnień. Rodzice – ojciec Bernard Wiśniewski i matka (imię nie jest publicznie podawane) – stworzyli skromny, ale ciepły dom w Papowie Biskupim i Solcu Kujawskim. Niestety, ojciec zginął tragicznie w 1939 roku, co na zawsze naznaczyło dzieciństwo artystki. Matka samotnie wychowywała córkę, przeprowadzając się do Polanicy-Zdroju, gdzie pracowała, by zapewnić jej edukację. Nie ma wiarygodnych informacji o rodzeństwie Ireny – wszystkie źródła wskazują, że była jedynaczką, co czyniło więź z matką szczególnie silną.
W małżeństwie ze Stanisławem Santorem (1958–1977) artystka doświadczyła największej radości i tragedii – urodziła córkę Sylwię, która zmarła po dwóch dniach. To wydarzenie zniszczyło związek, choć po rozwodzie pozostali w przyjaźni. Ze Stanisławem nie miała więcej dzieci. Długoletni partner Zbigniew Korpolewski miał córkę Katarzynę, którą Irena traktowała jak własną – do dziś utrzymuje z nią ciepłe relacje. Jest również matką chrzestną Julii, córki Łucji Prus.
Relacje rodzinne Ireny Santor charakteryzuje dyskrecja i lojalność. Nigdy nie eksponowała prywatności, skupiając się na wsparciu bliskich w trudnych chwilach (opiekowała się byłym mężem w chorobie). W 2026 roku najbliższą rodziną są przyszywana córka Katarzyna oraz nieliczni krewni z Kujaw. Rodzina, choć mała, dała jej siłę do przetrwania wszystkich burz.
Irena Santor – mąż, dzieci
Irena Santor w życiu uczuciowym doświadczyła dwóch wielkich miłości, choć żadna nie przyniosła jej potomstwa na dłużej. Pierwszym mężem był Stanisław Santor – koncertmistrz Orkiestry Polskiego Radia, którego poznała w „Mazowszu” w 1951 roku. Pobrali się w 1958 roku w atmosferze wielkiej miłości. W styczniu 1959 roku na świat przyszła ich córka Sylwia. Niestety, dziewczynka zmarła po zaledwie dwóch dniach z powodu komplikacji – tragedia ta stała się przyczyną głębokiej depresji męża i ostatecznego rozwodu w 1977 roku. Mimo rozstania pozostali w serdecznych relacjach; Irena opiekowała się Stanisławem aż do jego śmierci w 1999 roku.
Drugim, wieloletnim partnerem był aktor i dyrektor Teatru Syrena Zbigniew Korpolewski (1934–2018). Poznali się w latach 80. w środowisku teatralnym i spędzili razem ponad ćwierć wieku bez ślubu – jak sama artystka mówiła, „małżeństwo czasem zabija uczucie”. Mieszkali w Warszawie i Nadarzynie, a w ostatnich latach w Skolimowie. Zbigniew miał córkę Katarzynę z poprzedniego związku, którą Irena przyjęła jak własną i do dziś nazywa przyszywaną córką.
Dzieci Ireny Santor to temat szczególnie bolesny – biologicznie pozostała bezdzietna po stracie Sylwii. Jednak w szerszym sensie otaczała się młodymi artystami, wspierała fundacje dziecięce i była matką chrzestną. W 2026 roku jej „rodzina” to przede wszystkim Katarzyna oraz przyjaciele z branży. Historia miłości Ireny Santor pokazuje, że prawdziwe uczucie przetrwa nawet największe dramaty.
Sprawdź również więcej biografii i ciekawostek z życia gwiazd na →Celebryci←
Irena Santor – Instagram
Irena Santor nie prowadzi oficjalnego, osobistego konta na Instagramie – w 2026 roku, w wieku 91 lat, artystka pozostaje wierna tradycyjnym mediom takim jak radio i telewizja. Istnieje jednak kilka fanpage’ów poświęconych jej twórczości, z których najpopularniejszy to @irena_santor (prowadzony przez oddaną fankę), gromadzący ponad tysiąc obserwujących i publikujący archiwalne zdjęcia, nagrania oraz wspomnienia. Inne profile, jak konto festiwalu „Vistula Sounds” nazwanego jej imieniem, regularnie udostępniają materiały związane z jubileuszami i audycjami radiowymi.
Styl postów na fanpage’ach to mieszanka nostalgii i aktualności: czarne i białe fotografie z lat 60., fragmenty koncertów jubileuszowych z 2024 roku oraz cytaty z audycji „Playlista Ireny Santor” nadawanej od listopada 2025 roku w Programie Pierwszym Polskiego Radia. Najważniejsze momenty w social mediach to relacje z benefisu TVP1 (grudzień 2024), premiery książki biograficznej oraz grudniowego duetu świątecznego z 2025 roku. Fani komentują ciepło, wspominając koncerty i dziękując za inspirację.
Brak osobistego Instagrama wynika z prywatności, którą artystka zawsze ceniła. Zamiast selfie dzieli się historią przez radio – w audycjach opowiada o powstawaniu hitów i zaprasza słuchaczy do wspólnego śpiewania. W 2026 roku Instagram fanów pozostaje głównym miejscem, gdzie młodsze pokolenie odkrywa jej repertuar poprzez stories i reels z archiwalnymi nagraniami. To pokazuje, jak legenda żyje w cyfrowym świecie, nawet jeśli sama nie publikuje.
Irena Santor – ciekawostki
Ciekawostek z życia Ireny Santor jest tyle, ile jej przebojów – każda odsłania nową warstwę niezwykłej osobowości. Czy wiesz, że jako pierwsza polska piosenkarka otrzymała doktorat honoris causa? Stało się to w 2016 roku na Akademii Muzycznej w Łodzi, uhonorowując jej wkład w kulturę. Albo że przeżyła poważny wypadek samochodowy w 1961 roku, w którym zginęła jej przyjaciółka, a ona sama cudem uszła z życiem?
Artystka nagrała duet z Mezo, Zbigniewem Wodeckim, Michałem Bajorem i wieloma innymi, a jej piosenka „Embarras” zdobyła nagrodę na festiwalu w Rio de Janeiro, gdzie juror Henry Mancini nazwał ją „prawdziwą zwyciężczynią”. Kolekcjonuje bursztyny i karykatury swojej osoby, a w 1995 roku wydała wspomnienia „Miło wspomnieć”. Jest honorowym patronem wielu festiwali i ambasadorką kampanii przeciw przemocy wobec dzieci.
Infografika tekstowa: 10 mniej znanych faktów
- Przeżyła wojenną traumę śmierci ojca.
- Zaczynała od technikum szklarskiego, nie muzyki.
- Występowała przed Królową Matką.
- Walczyła z rakiem piersi i promuje badania.
- Prowadziła felietony radiowe przez lata.
- Ma salę koncertową swojego imienia w Solcu Kujawskim.
- Nagrała utwory dla dzieci (m.in. baśnie Andersena).
- Była przewodniczącą Stowarzyszenia Artystów Wykonawców.
- W 2025 roku prowadzi cotygodniową audycję „Playlista Ireny Santor”.
- W grudniu 2025 wydała świąteczny duet „Bo gdy zima w Warszawie”.
Te fakty, zaczerpnięte z biografii i wywiadów, pokazują pełny obraz kobiety, która nigdy nie poddawała się przeciwnościom. W 2026 roku Irena Santor pozostaje żywą legendą – jej ciekawostki inspirują, a głos wciąż brzmi w radiu i sercach fanów.
Irena Santor w 2025 i 2026 roku – nowe aktywności i jubileuszowe echa
W 2025 i 2026 roku Irena Santor udowodniła, że emerytura nie oznacza końca aktywności. Jesienią 2025 roku prowadziła w Radiu Pogoda cykl „Najpiękniejsze melodie Ireny Santor”, w którym opowiadała historie powstania swoich największych hitów i dzieliła się wspomnieniami z fanami. Od listopada 2025 roku co sobota w Programie Pierwszym Polskiego Radia nadaje autorską audycję „Playlista Ireny Santor” – wybiera utwory, komentuje je i zaprasza gości. To nie tylko powrót do korzeni radiowych, ale prawdziwy dar dla słuchaczy.
W grudniu 2025 roku, z okazji 91. urodzin, artystka nagrała świąteczny duet „Bo gdy zima w Warszawie” z Izabelą Szafrańską – utwór szybko stał się hitem wśród starszego pokolenia. Równolegle festiwal „Vistula Sounds”, któremu nadała imię w listopadzie 2024 roku w Ciechocinku, od 2026 roku odbywa się w Bydgoszczy, co jest ogromnym wyróżnieniem dla jej rodzinnych stron. Artystka pozostaje honorową patronką wydarzenia, a jej obecność (choć już niekoniecznie jako wykonawczyni) przyciąga tłumy.
Te aktywności pokazują, jak Irena Santor dostosowuje się do współczesności – zamiast dużych tras koncertowych wybiera intymne formy kontaktu przez radio i media. W 2026 roku, mimo 91 lat, jej głos i mądrość wciąż inspirują. To dowód na to, że prawdziwa ikona nigdy nie odchodzi – tylko zmienia formę obecności, pozostając blisko publiczności. Jej powrót do radia i nowe inicjatywy to jeden z najpiękniejszych prezentów, jakie mogła dać polskiej kulturze w ostatnich latach.
